Wehikuł czasu #3

Rok 1987 irlandzka piosenkarka Sinéad O’Connor wydaje swój debiutancki album, pt. The Lion and the Cobra. Właśnie z tej płyty pochodzi utwór zatytułowany Mandinka. Jest to jeden z największych przebojów Sinéad.

Ja zaś mam do tej kompozycji ogromny sentyment. Słuchając go przypominają mi się beztroskie dziecięce lata. Zawsze gdy wyjeżdżałem z rodzicami nad jezioro w samochodzie rozbrzmiewał album The Lion and the Cobra, a druga piosenką na nim była ukochana przeze mnie Mandinka. Utwór uwielbiam do dziś i lubię rozpływać się przy jego dźwiękach i przy charakterystycznym wokalu Sinéad. Za co wielbię ten utwór? Za jego dynamikę, rockowy pazur, wokalny szał i ciekawy tekst. Również za to, że w pełni oddaje klimat tamtych lat. Muzyki w takiej stylistyce teraz już się nie tworzy, a szkoda.

Posłuchajcie sami tego nieco szalonego utworu.

Reklamy

Jedna uwaga do wpisu “Wehikuł czasu #3

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s